De vraag 'Voel jij je thuis?' klinkt simpel, maar het antwoord is dat niet altijd. Bij Thuismakers Lies en Anne ging die vraag dan ook flink kriebelen. Zij deelden met de andere Thuismakers informatie over de demonstratie vóór solidariteit op 21 mei in Utrecht. En vroegen: gaan jullie ook? Zo reisde een groepje Wageningse Thuismakers naar het Domplein, waar ze met 10.000 andere mensen uit het hele land lieten weten dat vluchtelingen welkom zijn.

Waarom dat belangrijk is, vertelt Anne in de Stadskamer van Thuis. 'Ik wil graag zorgen voor een positief bericht. Een kleine groep mensen, die negatief staat tegenover de komst van vluchtelingen, krijgt heel veel aandacht. Maar ik weet dat veel mensen daar anders naar kijken, positief. Als mensen hulp nodig hebben, dan bieden we die. We mogen ons niet meer stilhouden, maar zeggen tegen mensen op de vlucht: wees welkom!'

We doen het samen

'Ik ben niet voor niets actief bij Thuis Wageningen. Wie je ook bent, je bent welkom hier, daar staan we voor. We zien elkaar en nemen de tijd om elkaar te ontmoeten en te leren kennen. Dat is het thuisgevoel dat je iedereen gunt. Bij Thuis kunnen mensen ook terecht voor ondersteuning bij het inburgeren, met bijvoorbeeld 'Buddy to Buddy' en het taalcafé. Het hoofdwoord voor Thuis is volgens mij 'solidariteit', we doen dingen samen en we doen dat positief. Daarin is Thuis goed: kijken naar "het wel" en niet naar "het niet".'

Even ruimte maken

'De actie in Utrecht was in een week tijd opgezet. De organisatoren zeiden dat ze overdonderd waren door de grote opkomst. Op het Domplein luisterden we naar verschillende sprekers met een vluchtelingenachtergrond. Zij zetten zich namens andere vluchtelingen in, voor diversiteit en gelijkwaardigheid en om gehoord te worden. Na de speeches liepen we met zijn allen naar het Jaarbeursplein, waar voor lang niet iedereen plek was op de enorme trappen.'

'In het midden speelde het azc-orkest muziek uit allerlei regio's van de wereld. De sfeer was goed. Mensen langs de straat staken hun duim op. Automobilisten en fietsers die moesten wachten, deden niet moeilijk. Voor een fietser die dwars door de menigte moest oversteken, werd even ruimte gemaakt. Hoe symbolisch wil je het hebben! Op meerdere plekken langs de route zaten ouderen die niet konden meelopen, maar die met een protestbordje op stoel of rollator wel hun solidariteit lieten zien.'

'Wat ik zelf meeneem van deze demonstratie? Vooral dat veel meer mensen zich solidair voelen met degenen die huis en haard moesten verlaten om ergens anders een nieuw thuis te vinden. Dat mag ik mij wel vaker bedenken. We zijn in Nederland meer gastvrij dan je misschien denkt als je de media volgt.'